Po co jest ten portal?

GALERIA PAMIĄTEK to projekt mający na celu zachowanie  wspomnień, historii, relacji świadków historii, z różnych okresów walk o wolną Polskę.

Większość zebranych tu materiałów nie była nigdzie wcześniej publikowana.  Z każdą tu przedstawianą osobą byliśmy w bezpośrednim kontakcie, z wieloma  w przyjaźni, które przeniosły się na całe rodziny.

Niniejsza galeria to efekt wieloletniej pracy członków i wolontariuszy Stowarzyszenia Odra – Niemen, zebranych w czasie setek podróży po Polsce i  krajach, w które losy historii rzuciły Polaków. Wielu naszych przyjaciół, bohaterów naszej wolności już nie ma z nami, ale zostawili nam dar, swoje wspomnienia, pamiątki.

Zapraszamy do niezwykłej wędrówki, śladami żołnierzy, Sybiraków, członków podziemia niepodległościowego i solidarnościowego. Chcemy nieść ich przesłanie i prośbę: NIE ZAPOMINAJCIE O NAS

Filmy Stowarzyszenia Odra-Niemen RODACY-BOHATEROM

Świadkowie historii

Aleksander Genowefa

Genowefa Aleksander urodziła się 10 listopada 1932 roku koło Brześcia nad Bugiem. Gdy wybuchła wojna miała siedem lat. Po wojnie cała rodzina przeniosła się początkowo na Podlasie, a w 1947 roku przyjechali na ziemie zachodnie, aby ostatecznie zamieszkać pod Bolesławcem. Genowefa Aleksander poszła do szkoły z internatem w Jeleniej Górze. Jeszcze w wakacje przed pójściem …

Aleksander Genowefa Read More »

Oleksiewicz Józef

Józef Oleksiewicz urodził się 15 marca 1929 r. w Grybowie koło Nowego Sącza. Gdy wybuchła II wojna światowa, miał 10 lat. Jego rodzice i starsze rodzeństwo byli zaangażowani w walkę z okupantem niemieckim i gdy czternastoletni Józef przypadkiem odkrył w stodole ukrytą broń, został zaangażowany do pracy konspiracyjnej. Zbyt młody, aby złożyć zwykłą przysięgę AK, …

Oleksiewicz Józef Read More »

Pamiątki

Kenkarta

Dokument tożsamości dla Polaków w czasie okupacji niemieckiej. Zawierał dane osobowe, zdjęcie i wzory odcisków palców. Na zdjęciu dokument wystawiony na Andrzeja Uchwata 30 września 1942 r.

Ryngraf

Pan Andrzej Uchwat dostał ten ryngraf od mamy. Wspomina, jak przeżegnała się i powiedziała: „Idź, chłopcze”. Twierdzi, że bardzo mu pomógł w przetrwaniu wojny. Wspomina, że bardzo dbał o to, żeby go nie zgubić, dlatego – poza poważnymi akcjami – nosił go zawsze przy sobie.
Skip to content